Pangarap

Noong bata pa ako,
Ninais kong maging isang manunulat;
Magsalaysay ng kwento ng pag-ibig at kabiguan,
Maglimbag ng mga kwentong isinilang sa kaibuturan ng aking imahinsayon.

Noong bata pa ako,
Ninais kong maging isang pintor;
Maging isang alamat ng sining,
Lapatan ng iba’t ibang kulay ang bawat likhang kwadro,
Iguhit ang kagandahan ng mga biyayang ipinagkaloob sa akin, gamit ang aking mga kamay at brotsa.

Noong bata pa ako,
Ninais kong maging isang pari;
Mahalin ang Diyos buo ng aking buhay,
Iaalay ang aking buong puso sa paglilingkod sa kanya at sa kapwa,
Maging tulay upang maibahagi ang kanyang mga salita at mabuting balita.

Noong bata pa ako,
Ninais kong maging isang piloto;
Kaibiganin ang langit at mga ulap,
Makapaglakbay sa mga lugar na hindi kayang abutin ng aking mga paa.
Parang isang ligaw na ibong ginagalugad ang napakalawak na paraiso.

Noong bata pa ako,
Ninais kong maging isang doktor;
Pag-aralan at unawain ang kumplikadong anatomiya ng ating templo;
Magsilbing instrumento ng paggaling.
Isaisip ang siyensya,  isapuso ang pagkalinga.

Noong bata pa ako,
Ninais kong maging isang aktor;
Isadula ang mga emosyong hiram sa panitikan,
Suotin ang libo-libong maskara ng iba`t ibang mga katauhan,
Upang kahit saglit ay makubli ang tinatakpan nitong kalungkutan.

Hindi mabilang na pangarap.
Hindi mabilang na kabiguan.
Hindi mabilang na “sana” .

Ngayon,
Isa na lamang ang nais ko.

Ang maging masaya.

Simple.
Pero pinaka-mahirap tuparin.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s